Giriş tabyaları ve kısa çıkarmalar

25 Şubat’ta iş, 19 Şubat’ta açılıp bitmeyen giriş tabyalarına döner. Seddülbahir ve Kumkale yeniden bombardıman edilir. Bu defa dış tabyalar susturulur. Boğaz’ın ağzındaki toplar, 19 Şubat’taki gibi ayakta kalamaz. İçerideki merkez tabyalar ve mayın hatları durmaktadır. Müstahkem Mevkii hâlâ Cevat Bey’in komutasındadır. Beşinci Ordu yoktur. Deniz komutanı Sackville Carden’dır.

Susturulan topları tahrip etmek için karaya timler çıkar. Seddülbahir’e Rumeli yakasından, Kumkale’ye Anadolu yakasından kısa çıkarmalar yapılır. İş, kalıcı bir köprübaşı kurmak değildir. Top kundaklamak ve tabyayı işe yaramaz bırakmaktır. Timler kıyıda uzun süre kalamaz.

Osmanlı tarafında iki kıyı ayrı tümenlerindir. Seddülbahir, Halil Sami Bey’in 9. Tümen sahasındadır. Kumkale ve Erenköy kıyısı, Rafet Bey’in 11. Tümen sahasındadır. Anadolu yakasının kolordu komutanı Weber Paşa’dır. Çıkan timler bu sahalarda karşılanır. Kalıcı tutunma olmaz. 4 Mart’a kadar süren kısa denemeler de kıyıyı elde tutamaz.

Sonuç çifttir. Giriş topları susturulmuş ve bir kısmı tahrip edilmiştir. Boğaz yine geçilmemiştir. Mayınlar ve merkez tabyalar yerindedir. Bu ara, Nisan’daki büyük çıkarmaların provası da değildir: elde bir ordu köprübaşı yoktur. Fransız sefer kolunun komutanı Albert d’Amade, asıl Kumkale çıkarmasını 25 Nisan’da yapacaktır. Bu Şubat–Mart timleri o çıkarma değildir.

Harita işareti Kumkale’dedir. Seddülbahir aynı giriş hattının Rumeli ucudur. İkisi bu aralıkta birlikte anılır.

Timler çekilince giriş kıyısı yine Osmanlı birliklerinin elindedir. Seddülbahir’de 9. Tümen, Kumkale’de 11. Tümen sahası kapanır. Tahrip edilen topların yerine merkez tabyalar ve mayın hatları durur. Bu yüzden 18 Mart’ta filo, susturulmuş bir ağzın gerisinde dolu bir savunmayla karşılaşır. Şubat sonundaki kısa çıkarmalar bir köprübaşı bırakmaz. Nisan’daki 29. Tümen çıkarması başka bir gündür ve beş kumsala birden yapılır. Bu aralıktaki timler, o ordunun öncü kolu değildir. Kalıcı tutunma yoktur.